Natalia Fundowicz – ur. w Krakowie w 1991 r., absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – kierunek malarstwo, pracowni malarstwa prowadzonej przez prof. Adama Brinckena oraz pracowni rysunku prowadzonej przez dr. Rafała Borcza. W Roku 2014-2016 otrzymała stypendium Rektora dla najlepszych studentów.
Wybrane wystawy:
-Udział w wystawie zbiorowej “Kilka westchnień” w Centrum Olimpijskim organizowanej przez Art In House w Warszawie, 2026.
-Udział w wystawie zbiorowej „Silne, trwałe małżeństwo” w Centrum Kultury im. Kamila Cypriana Norwida w Krakowie, 2024.
– Udział w indywidualnej wystawie „Ulotność” w Desa Unicum w Warszawie, 2024.
-Udział w wystawie podczas StART Art Fair w Saatchi Gallery w Londynie, październik 2022.
-Udział w indywidualnej wystawie “Przestrzeń na ciszę i dźwięki” w Galerii Sztuki Next w Bydgoszczy, lipiec-sierpień 2021.
-Udział w indywidualnej wystawie “Nazwij mnie swoją” w Galerii New Era Art w Krakowie, czerwiec 2020.
-Udział w indywidualnej wystawie “Abstract Beauty” w Spa Clinique w Londynie, wrzesień-październik 2019.
-Udział w wystawie indywidualnej “The Variety of N.” w Polish Social and Cultural Association w Galerii POSK w Londynie, sierpień 2014.
Od 2013 czynnie biorę udział w wielu aukcjach i wystawach zbiorowych oraz indywidualnych w całej Polsce (Opole, Wrocław, Katowice, Bydgoszcz, Kraków, Warszawa) oraz współpracuje z galeriami sztuki w Polsce, Ad Lib Gallery oraz StART Art w Londynie.
Maluję akty na pograniczu abstrakcji oraz abstrakcje. Na obrazach prezentuję ślady po mojej podróży ku afirmacji życia. Afirmacji natury, kobiecości, ciała, macierzyństwa. To, co widzę, osadzam na płaszczyznach z delikatnością i lekkością intensywnych, choć akwarelowych kolorów, starając się przy tym nie odbierać im ruchu. Na płótnach i na ścianach tworzę mapy umieszczonych jakby w stanie nieważkości barwnych znaków i metaforycznych form. Zaludniają przestrzeń, uciekają z obrazów, ulatniają się, spadają i rozmywają się w powietrzu i na ziemi. Nie lubią zamkniętych ram, jak i zamkniętego umysłu. Forma, o jakiej myślę i której poszukuję, musi być, symulacją wewnętrznego przeżycia, jego synestezyjnym kształtem, który określa mój zamysł, kształtujący go następnie w dzieło.
Pracuję intuicyjnie, eksperymentując z transparentnością warstw, dynamiką plamy oraz
kontrastem między surowością podobrazia a delikatnością nakładanego koloru. Tworzę
również prace czysto abstrakcyjne, gdzie pozostaje tylko ślad pędzla, emocji, gestu i czystej
formy malarskiej rezygnując z figuratywnego punktu wyjścia. Moje obrazy to zapis
poszukiwania harmonii pomiędzy tym, co cielesne i uchwytne, a tym, co efemeryczne,
wewnętrzne i niedopowiedziane.