Michał Jędrczak, Wnętrze II/Żółte lustro, 2016

,,Czasy „Karnawału” ’80–’81 to lata początków mojej aktywności twórczej — w dziedzinie sztuki czystej (malarstwo i rysunek), sztuki użytkowej (zlecenia projektów druków — niemal tysiąc zrealizowanych zamówień) i już później pracy dydaktycznej na ASP w Warszawie.

Zaczynałem od gwaszy na papierze, a tematyką pierwszych prac były symboliczne odniesienia do otaczającej rzeczywistości; istotą były treść i przekaz dzieła. Gra z cenzurą powodowała tendencje do metafory i aluzji. Efektem był groteskowy obraz świata, zresztą często obecny w polskiej sztuce, a troska o komunikatywność narzucała realizm przedstawień.

Po roku 2000 malarstwo i rysunek powoli stawały się głównym polem moich zainteresowań artystycznych. Obrazy (olej/płótno) i rysunki, które dzisiaj tworzę, są nieprzedstawiające i eksplorują podstawy języka wizualnego. Coraz bardziej skłaniam się do poglądu, że obraz jako dzieło artystyczne nie ma odniesienia werbalnego. Esencją podejmowanych przedstawień jest poszukiwanie granic przypadku i konieczności oraz paradoksów pojawiających się na styku rzeczy z „…?…”.”